Camperen met tent en fiets. (niets meer en niets minder)

Het is nog steeds bouwverlof en aangezien we allebei niet meer aan het bouwen zijn (aub deze uitspraak met een kilo zout te nemen), hebben we dus enkel nog het verlof. Om de verveling tegen te gaan gingen we een dagje met onze fietsen en onze dames naar Malmedy gaan om ons aldaar op de top van de berg te laten droppen, naar onder te biken alwaar onze wederhelften ons vol spanning en ongeduld zouden opwachten... Plannen zijn in de loop der tijd lichtjes gewijzigd : een dagje is 2 dagen geworden, Malmedy is Blankenberge geworden en de berg is gewoonweg weg. Want Blankenberge is, zoals Marc het zei "Zo plat als een biljarttafel".
Twee dagen Blankenberge dus, afgelopen zondagavond alles gepakt en gezakt, maandagmorgen de auto volgepropt, fietske achterop en richting Marc & joke gereden. Aldaar de auto nog voller gepropt, een tweede fietske op de fietsendrager en daarna cruizen richting Blankenberge !
Naarmate we de kust naderden kwam de zon ook meer tevoorschijn, alles dik in de sjakosh dus.
Aangekomen op camping Jamboree mochten we onze 3 tentjes opzetten op een mooi stuk gras (bijna even groot als onze tuin) en de auto mocht zelfs op hetzelfde stukje blijven staan. Onze zaak was snel in orde in vergelijking met andere campeerders die hun stoeltjes en tafeltjes, muziekinstallatie, 12 luchtmatrassen, gasvuurtjes en noem maar op niet vergeten waren en bijgevolg nog moesten uitpakken en opzetten...


Daarna was het tijd om eens te gaan kijken of de zee wel echt in Blankenberge voorbijkomt, naar het schijnt lag camping Jamboree op wandelafstand van deze zee en dat klopt dus, als ge tenminste graag wandelt...maar dat geheel terzijde.
Na wat geslenter op "den dijk"en een paar "luip(k)se wafels", zijn we terug richting camping gewandeld (lees: geslenterd), de vrouwen om hun strandspullen op te pikken, wij mannen om onze bikes te nemen en een mountainbikeroute in Jabbeke te rijden. Zoals eerder al gezegd is er aan de kust niet veel bos te bespeuren, toch geen bos zoals wij dat in de limburg kennen. Maar al bij al was het toch een mooie route van ongeveer 40km.


Na een doucheke van een uur en een kwartier (1 jetonneke) zijn we lekker gaan eten bij een italiaanse italiaan. Op de terugweg van italiaan naar camping werden we nog geconfronteerd met het feit dat het weer in België bijzonder onvoorspelbaar is, u raad het al, het begon te regenen. Alsof dat nog niet genoeg was kwam daar nog een fiks onweer bij dat de hele nacht zou duren, maar we hebben het allemaal overleefd, 's morgen rond acht uur een "puupke" van Marc en de zon scheen alweer !
De rest van de dag was het weer stralend weer (haha), met z'n allen wat aan het strand gelegen en tegen de avond huiswaarts vertrokken... Dit avontuur is voor herhaling vatbaar !