De afgelopen week was het (zoals iedereen al weet) zeer warm en vandaag was het ook nog altijd zeer benauwd. Toen we rond 9u30 vertrokken, begon ik al te zweten met de gedachte dat er vandaag veel geklommen moest worden.
In Valkenburg hadden we de auto geparkeerd op het industrieterrein 'De Valkenberg' bij het fietsverhuurcenter. Hier nog even een beetje informatie gevraagd waar de route begon en toen konden we vertrekken.
De eerste 2 kilometer ging over asfalt (de perfecte opwarming) om dan een grindpaadje te nemen dat lichtjes omhoog ging en daarna weer lichtjes af. Zo ging het constant verder. Dan weer wat omhoog en dan weer wat omlaag, afwisselend over asfalt en grindpaadjes. Er was zelfs een stukje afdaling op het asfalt waar we een snelheid van 55,74 km/u behaalde. Even lekker veel wind vangen om een beetje afkoeling te krijgen, want er was niet veel zuurstof in de lucht.
De benen voelde echt goed aan, dus ik dacht dat het wel goed zat voor vandaag, totdat we (met het casino van Valkenburg op de achtergrond) een korte afdaling namen en dan lichtjes omhoog gingen via een grindpaadje. In het begin ging het nog tamelijk vlot, maar al snel werd het steiler en steiler en dus zakte het tempo ook zeer snel. Ergens halverwege was er een vlak stukje van een 3-tal meter waar we toch even gestopt zijn om op adem te komen. Hier voelden we echt dat er zeer weinig zuurstof in de lucht hing en dus werden de benen stillekes aan ook slechter en slechter. Na een paar slokken te hebben genomen van de drinkbus, zetten we onze weg verder over deze beklimming. Toen de we boven aankwamen stond er een bordje met 'Schaelberg' op, dus ik denk dat dit de Schaelberg was. In het plaatselijk dialect ook wel 'Sjaalberg' genoemd.
Ondertussen zei ik tegen Rudi: 'Dadelijk komt de Keutenberg ook nog'. Iedere wielertoerist kent deze Keutenberg zeker en vast. Die kuitenbijter van in de Amstel Gold Race moet ge als wielertoerist zeker en vast eens gereden hebben. En het duurde niet zolang totdat de Keutenberg eraan kwam. De asfaltweg draaide hier naar links om de Keutenberg op te rijden, maar de mtb-route ging gewoon rechtdoor langs de Keutenberg op. We lieten als hetware de Keutenberg links liggen, maar voor ons ging het toch ook omhoog. In het begin was het nog een beetje valsplat (of in het Engels: fake-flat), maar al snel werd het steiler en steiler. Ergens halverwege dacht ik aan één van de hits van Rowwen Hèze met als titel 'Boem, de lamp ging oet'.
Inderdaad, het was echt boem toen de lamp uitging en het was ook boem in de benen. Ik heb Rudi helaas moeten laten rijden en op eigen tempo naar boven geslenterd. De goede benen van vorige week waren ver zoek. Ook de rug begon weer op te spelen. Maar ja, mountainbiken is altijd een beetje afzien.
Hierna volgde een korte afdaling om dan weer een stukje fake-flat te nemen. Maar dan volgde het mooiste gedeelte van heel de route. Een technische afdaling tussen de struiken door. Constant van links naar rechts zwieberen om de beste rijlijn te nemen.
We zetten onze weg verder, tot ik opeens een bekend stukje tegen kwam. We paseerden in Sibbe langs een cafeetje waar ik in een vorige leven, toen ik nog met de koersfiets reed, regelmatig met Theike en Tim (mijn schoonvader en schoonbroer) ben gestopt om een Ice Tea te drinken en een stukje rijstvlaai te eten. Altijd als wij met zijn drieën of soms met zijn tweeën met de koersfiets naar Valkenburg reden, pauzeerden we hier al eens omdat Theike dan meestal op adem moest komen.
Vanuit Sibbe ging het alleen nog maar bergaf tot in het centrum van Valkenburg. Hier lieten we de Cauberg letterlijk links liggen. Die bult konden we echt niet meer aan. Eigenlijk hadden we die bult een stukje op moeten rijden, zodat Rudi ook eens kon zien hoe deze verschrikkelijke berg eruit ziet. De laatste 3 km reden we gewoon over het asfalt tot op het industrieterrein waar onze auto geparkeerd stond. Zeer vermoeid stapten we in de snikhete auto die ondertussen al anderhalf uur in de zon stond.
Het zweet liep nog altijd over mijn bölke en toen is ook de quote van de dag ontstaan: "Hollandse zweijt ès auch jhiel rap gereijd".
Het Route Rapport is vanaf nu ook een vast rubriekje bij ieder verslag.
Afstand: 28,85 km
Fietstijd: 1u33 min.
Gemiddelde snelheid: 18,51 km/u
Maximum snelheid: 55,74 km/u
Moeilijkheidsgraad (van 1 t.e.m 5): 4 (door de warmte)
Technisch (van 1 t.e.m 5): 2
Doei en tot volgende week
1 reacties:
Ein stuk rieste vlaai en een tas koffie en ich waor al gereid veur de spurt. (Den truck lukde mich bekans altied.)
Een reactie posten